Dünyanın harasında olmağın fərqi yoxdur. Şans hər yerdə eyni dildə danışır. Mən heç vaxt Pakistanda olmamışam. O ölkəni tanımıram, dilini bilmirəm, insanlarını görməmişəm. Amma bir gün bir platforma mənə o ölkənin qapısını açdı. Və o qapıdan içəri girəndə gördüm ki, bəxtin milləti, dini, rəngi yoxdur. Bəxt sadəcə bəxtdir.

Adım Rüstəm. 47 yaş, fəhləyəm. Tikinti sahəsində çalışıram. Gündəlik işim: daşımaq, qazmaq, beton tökmək. Ağır işdir, amma övladlarım üçün dözürəm. İki qızım var – Nərminə və Zəhra. Onların təhsili, gələcəyi, xoşbəxtliyi mənim üçün hər şeydən önəmlidir. Həmin gün də məhz onları düşünürdüm ki, bəxt qapımı döydü.

Həmin gün işdən gəlmişdim. Yorğun idim. Arvadım Gülər yemək hazırlamışdı – plov. Yedik, danışdıq. Qızlar ev tapşırığını yazırdı. Gülər dedi: “Rüstəm, sən çox yorğun görünürsən, get bir az istirahət et”. Otağa keçdim, uzanıb telefona baxmağa başladım.

Sosial şəbəkələrdə bir dostumun statusunu gördüm. Yazmışdı: “Mostbet pakistan – çox gözəl platforma, mən orada oynayıram”. Dostum Elşən uzun müddət idi ki, Mostbet-dən danışırdı. Mən həmişə qulaqardına vururdum. Amma o gün maraqlandım. Nədir bu Mostbet? Nədir Pakistan? Niyə Pakistan?

“Mostbet pakistan” yazdım axtarışa. Sayta düşdüm. Diqqət etdim – ünvan pakistan üçün uyğunlaşdırılmışdı. Rupi ilə hesablamalar, urdu dilində dəstək. Amma mən Azərbaycandan idim. Giriş qadağan deyildi. Daxil oldum. Qeydiyyatdan keçdim. Balansıma 25 manat atdım. Bu, mənim bir günlük yemək pulum idi. Amma dedim “sınayım, nə itirirəm?”.

Hansı oyunu seçim? Slotlar çox idi. Mən “Mega Moolah” adlı bir slot seçdim – Afrika savannası mövzusu. Şirlər, zürafələr, fillər. Maraqlı görünürdü. Qaydaları oxudum – bu oyun böyük jackpotları ilə məşhur idi. Düşündüm, bəlkə mənə də nəsib olar?

Mərc 2 manat. Fırlatma. Uduş yox. Yenə fırlatma – yox. Yenə – 1 manat. Balans 25-dən 23-ə düşdü. Növbəti fırlanma – 0. Yenə – 0. Mən əsəbləşməyə başladım. Axı 25 manat mənim üçün az pul deyil. 15 manat qalmışdı. Fırlatma – 0. 10 manat. Fırlatma – 2 manat. Balans 12.

Düşündüm dayanım. Amma bir səs dedi: “Bir də fırlat, bəlkə bu dəfə?”. Fırlatdım. Ekranda işıq, səs, hər şey dəyişdi. Dörd zürafə işarəsi düşdü. Bonus turu? Yox, jackpot turu! Ekranda təkər fırlanmağa başladı – mini, minor, major, mega. Təkər dayandı… mini jackpot – 50 manat. Balans 62 manat.

Yaxşı, amma gözlədiyim deyildi. Daha bir fırlatma. Yenə ekran dəyişdi – bu dəfə üç şir. Yenə jackpot turu! Təkər fırlandı, fırlandı… major jackpot – 250 manat! Balans 312 manat. Ağzım açıq qaldı. “Mostbet pakistan” mənə Pakistan olmadan böyük bir uduş qazandırmışdı.

Bəs dayanacam? Yox. Birdən içimdə bir tamah oyandı. Bəlkə mega jackpot? Bəlkə minlərlə manat? Daha bir fırlatma. 5 manat mərc. Fırlatma – boş. Yenə 5 manat – boş. 10 manat – 2 manat uduş. Balans 299 manata düşdü. 10 manat – boş. 10 manat – boş. Balans 279. Qorxdum. Dayandım.

Nəfəs aldım. Dərin nəfəs. Sonra nağdlaşdırdım. 250 manat çıxartdım. 29 manat balansda qaldı. Pul bank kartıma gəldi. Oturduğum yerdə düşündüm – az qalmışdı hər şeyi itirəydim. Amma dayandım. Ağılım işə yaradı.

Axşam Gülərə dedim: “Gülər, bu gün sənə yaxşı xəbərim var”. Soruşdu: “Nə?”. “Qızlar üçün 250 manat qazandım” – dedim. Gözlərini açdı: “Hardan?”. “Mostbet-də” – dedim. Əvvəl qorxdu, sonra sevindi. “Hardan bilirsən, bəlkə bu pulla Nərminəyə yeni paltar alarıq?” – dedi. “Alarıq” – dedim.

Ertəsi gün Nərminə ilə Zəhranı götürüb mağazaya getdik. Onlara yeni paltar, yeni ayaqqabı aldıq – 120 manat. Qızların sevinci gözəl idi. 50 manat banka yatırdım – təhsil xərci üçün. 50 manat evə ərzaq. Qalan 30 manat – özümə bir də paket yaxşı çay. Həmin çayı indi hər səhər içirəm. Dadı o bəxtin dadını xatırladır.

O gündən sonra “mostbet pakistan” mənim üçün xüsusi bir yer oldu. Amma qaydalarımı pozmadım. Ayda bir dəfə, maksimum 20 manat. Yalnız əyləncə üçün. Pakistan olsun, Azərbaycan olsun, fərqi yoxdur. Bəxt harda gülürsə, mən oradayam.

Bir ay sonra yenə oynadım. Həmin qaydalarla. Uduzdum 20 manat. Üzülmədim. Çünki bilirdim ki, əvvəlki uduş bir dəfəlik idi. Şans təkrarlanmır. Amma həyat davam edir.

İndi işdə dostlar soruşur: “Rüstəm, nə dəyişdi səndə?”. Deyirəm: “Bəxt gülümsədi”. “Harada?” – soruşurlar. “Pakistanda” – dey